Γιατί να συμμετέχουμε στις Γενικές Συνελεύσεις ?

Γιατί μόνος/η σου κι όχι όλοι μαζί;

Τόσο το πανεπιστήμιο, όσο και συνολικά η κοινωνία, μάς καθοδηγεί να επιτύχουμε τις φιλοδοξίες μας με όποιον τρόπο χρειαστεί, πιθανότατα αντιλαμβανόμενοι ως ανταγωνιστές τους συμφοιτητές μας στο Πανεπιστήμιο και μετέπειτα τους συναδέλφους μας στον χώρο εργασίας μας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, μάς υπόσχονται ότι δήθεν οι “καλύτεροι” από μας θα ξεχωρίσουν και θα ανταμειφθούν για τις προσπάθειες τους. Ωστόσο, αν κοιτάξουμε την εργασιακή πραγματικότητα θα δούμε τα εξής : Η ανεργία βρίσκεται στο 23,5% και σε συνδυασμό με την συνολικότερη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας δηλαδή την θέσπιση του υπο-κατώτατου μισθού στα 400κάτι ευρώ και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας και τις συνεχείς μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, όσο “καλοί” και να είμαστε, την πραγματικότητα αυτή θα την αντικρίσουμε μάλλον με το πιο σκληρό της πρόσωπο. Επειδή, λοιπόν, όλη αυτήν την κατάσταση που  αντιμετωπίζουμε καθημερινά (και ακόμα περισσότερο όταν τελειώσουμε τη σχολή μας) δεν μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε ο καθένας μόνος/η του, χρειάζεται να βρεθούμε μαζί, να συζητήσουμε τα κοινά μας προβλήματα και να απαντήσουμε συλλογικά στις επιθέσεις που δεχόμαστε.

Και τι είναι τελικά ο Φοιτητικός Σύλλογος;

Στις σχολές ο τρόπος που έχουμε οι φοιτητές να βρισκόμαστε και να οργανώνουμε τις απαντήσεις μας στα κοινά μας προβλήματα είναι ο Φοιτητικός Σύλλογος, του οποίου κάθε φοιτητής/ια είναι μέλος από τη στιγμή που ξεκινά τις σπουδές του στη σχολή. Ο Φοιτητικός Σύλλογος (“Σωτήρης Πέτρουλας” της ΑΣΟΕΕ για παράδειγμα) έχει δύο όργανα τα οποία μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις: το Διοικητικό Συμβούλιο και τις Γενικές Συνελεύσεις. Το Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) απαρτίζεται από 11 εκπροσώπους που εκλέγονται κάθε χρόνο στις εκλογές του Φοιτητικού Συλλόγου το  Μάιο. Η Γενική Συνέλευση (ΓΣ), που είναι και το ανώτατο όργανο του Φοιτητικού Συλλόγου, είναι η πιο αμεσοδημοκρατική και συμμετοχική διαδικασία του ΦΣ. Στη ΓΣ μπορεί να συμμετέχει ο καθένας από εμάς και μέσα από αυτήν προβληματιζόμαστε και οργανώνουμε τις δράσεις μας από κοινού. Όταν ο Φοιτητικός Σύλλογος αδυνατεί να πάρει αποφάσεις μέσα από ΓΣ και επικρατεί μια αδιαφορία για τη πολιτική, αυτό έχει σα συνέπεια μια “υπερδραστηριοποίηση” του ΔΣ και την ανάδειξη των “εκπροσώπων” (βλέπε ΠΑΣΠ-ΔΑΠ) στους μόνους που έχουν λόγο για το καθετί που μάς αφορά. Το να μη γίνονται ΓΣ δηλαδή είναι μια συνταγή που ανοίγει το δρόμο για τη καταστρατήγηση των δικαιωμάτων μας. Ενώ φαινομενικά στα αιτήματα για την διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων συμφωνούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις όπως καταλαβαίνουμε από την υπογραφή τους στην απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, στην πραγματικότητα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Οι δύο προαναφερθείσες παρατάξεις – κομματικά γραφεία ακολουθούν μια πάγια γνωστή τακτική, δηλαδή υπογράφουν και όχι μόνο δεν συμμετέχουν στη γενική συνέλευση αλλά την σαμποτάρουν μέσω της λεκτικής απονομιμοποίησής της στα μάτια του κάθε φοιτητή.

ed

Εν τέλει γιατί να συμμετέχουμε στις Γενικές Συνελεύσεις;

Η ιστορία έρχεται να μας βοηθήσει στην απάντηση του παραπάνω ερωτήματος. Από τους αγώνες το 2006-2007 απέναντι στο νόμο Γιαννάκου εως τους αγώνες του 2011-2012 απέναντι στο νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου και τους αγώνες του 2013 για την ανάσχεση των απολύσεων των διοικητικών υπαλλήλων, βλέπουμε ότι η συλλογική πάλη μπορεί να έχει σημαντικά αποτελέσματα και σημαντικές κατακτήσεις. Ερχόμενοι στις μέρες μας μπορούμε να δούμε νικηφόρες μάχες για την χορήγηση καρτών σίτισης (Ρέθυμνο 2015), απέναντι στην εισαγωγή αλυσίδων που δυσκολεύουν την απόκτηση πτυχίου (Πληροφορική και Τηλεπικοινωνίες ΕΚΠΑ 2015) καθώς και για τη χορήγηση κομμένων συγγραμμάτων (Ιατρική ΕΚΠΑ 2016). Όλα τα παραπάνω δεν προήλθαν από δράσεις της μίας ή της άλλης πολιτικής δύναμης αλλά από κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος. Προήλθαν από την μαζική συμμετοχή των φοιτητών στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων τους και από τις αγωνιστικές αποφάσεις που πήραν. Επειδή, λοιπόν, ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ να καθορίζουν το μέλλον μας μόνοι τους οι κυρίαρχοι (είτε λέγονται φοιτητοπατέρες που «διεκδικούν» για το «καλό» μας είτε εργοδότες που θέλουν να κερδοσκοπίσουν εις βάρος μας), επειδή ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ να χουμε εκπροσώπους που να παίρνουν αποφάσεις για μάς χωρίς εμάς, και επειδή ΘΕΛΟΥΜΕ να επιστρέψει η πολιτική συζήτηση στη σχολή μας και να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας, για όλους αυτούς τους λόγους δεν μπορούμε παρά να δίνουμε το παρόν σε όλες τις συλλογικές διαδικασίες με σημαντικότερη όλων τη Γενική Συνέλευση και να συμμετέχουμε ενεργά στη συζήτηση και στη διαμόρφωση των αποφάσεων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s